Onlangs werd mij gevraagd aan welke persoonlijke ontwikkelpunten ik zelf op dit moment nog werk. Deze vraag deed mij ineens beseffen dat ik sinds mijn coming-out eigenlijk best veel veranderd ben. Niet alleen dat ik nu een openlijk lesbisch leven leef, maar ook mijn kijk naar de wereld, mijn opvattingen en waarden zijn veranderd. Eigenlijk kan ik wel zeggen dat ik bijna niet meer lijk op de Diana van toen, de Diana uit het hetero leven

“Ik ben veranderd naar de persoon die ik diep van binnen ben, eigenlijk ben ik gewoon veranderd naar mijzelf” 

Kortom: Ik ben veranderd en niet zo’n klein beetje ook. Zowel van uiterlijk als innerlijk. Ik ben veranderd naar de persoon die ik diep van binnen ben, eigenlijk ben ik gewoon veranderd naar mijzelf. Mijn transformatie ging in een redelijk hoog temp, zo’n beetje zoals alles gaat in mijn leven. Wat ik merkte was dat mijn omgeving niet zo snel en flexibel mee bewoog met deze veranderingen.

 

Niet alleen zelf moest ik wennen aan de authentieke-Diana, ook de mensen om mij heen moesten hier aan wennen. Een aantal relaties kwamen op spanning te staan. Ik verloor mensen om mij heen en er kwamen nieuwe mensen voor terug. Sommige relaties herstelde zich weer (gedeeltelijk) en hierdoor leerde ik een wijze les: loslaten wat niet van mij is!

“Je wordt als het ware elke keer weer teruggezogen naar je oude leven”

Mijn hele leven had ik geprobeerd iedereen tevreden te houden. Bij vrijwel elke beslissing die ik maakte hield ik rekening met de gevoelens van de ander. Hierdoor leefde ik nooit voluit en al helemaal niet naar mijn eigen waarden. Om heel eerlijk te zijn wist ik op een gegeven moment niet eens meer wat mijn eigen waarden waren. Zeker wanneer je omgeving niet in het tempo van jou mee verandert, is vasthouden aan die waarden heel moeilijk. Je wordt als het ware elke keer weer teruggezogen naar je oude leven. Uiteindelijk lukte het steeds beter om mijn waarden te leven en voor te leven. Want alleen door het voor te leven kan ik laten zien waarom het mij zo goed geholpen heeft.

“De eerste tijd kon ik bijvoorbeeld het woord lesbienne niet uitspreken”

Wat ik soms erg lastig vond was de zwaarte die bepaalde woorden voor mij hadden en bepaalde opmerkingen die ik kreeg. De eerste tijd kon ik bijvoorbeeld het woord lesbienne niet uitspreken. Ik maakte er altijd wel iets van zoals: “zij valt ook op vrouwen” of “ik val op vrouwen”. Heel rustig aan, met behulp van affirmaties, heb ik mijzelf met het woord lesbienne comfortabel gemaakt. Elke ochtend werd ik positief gegroet door mijn affirmatie die op de spiegel hing: “Goedemorgen prachtige lesbienne”. Pas toen ik mijzelf echt kon accepteren viel de zwaarte van dit woord weg. Ik moest dan ook hard lachen toen ik een keer een wasmachinereparateur over de vloer had. Het kan niet anders dan dat de goede man dit briefje aan de spiegel heeft zien hangen. Met mijn roze muren en briefje op de spiegel moet het overduidelijk geweest zijn dat hij in een lesbisch huis was. Of zou het feit dat ik, voor zijn komst, eerst zelf de wasmachine geprobeerd had te maken, hem deze gedachten al gegeven hebben….. (uiteraard een grapje, maar wel waar: natuurlijk had ik eerst zelf geprobeerd de wasmachine te maken)

“Ik heb geleerd om er met mildheid mee om te gaan. Het onvermogen van de ander te zien…”

Steeds beter ben ik voorbereid op kwetsende, vaak niet zo bedoelde, opmerkingen. Maar soms sta ook ik nog steeds met een mond vol tanden bij bepaalde gebeurtenissen. Zo ook toen ik vol trots begon met het uitdelen van de Vrouw uit de kast pennen. Gewoon aan de mensen om mij heen. De keren dat ik gehoord heb: “Wat leuk, dank je wel! Als ze alleen maar niet denken dat ik ook zo ben” zijn niet meer op één hand te tellen. Mensen zeggen soms maar wat, zonder er bij na te denken dat degene met wie zij spreken “zo is”. Ik kan niet ontkennen dat dit soort situaties mij niet raken. Maar ik heb geleerd om er met mildheid mee om te gaan. Het onvermogen van de ander te zien en de ander er met humor op aan te spreken.

“Ik heb mijn proces en ervaringen, samen met de opleiding die ik gevolgd heb, omgezet naar de Vrouw uit de Kast methodiek”

Al deze ervaringen hebben ervoor gezorgd dat ik mijn eigen proces heb doorlopen. Er was werkelijk waar geen enkele reguliere hulpverlener die mij echt kon helpen. Ze dachten na een half jaar dat ik het allemaal wel weer op de rit had. Mijn homeopathisch coach was een geschenk uit de hemel. Zij zorgde ervoor dat ik mijn eigen pad uitstippelde en spiegelde mij waar nodig. Hierdoor kon ik elke keuze zelf maken.

Ik heb mijn proces en ervaringen, samen met de opleidingen die ik gevolgd heb, omgezet naar de Vrouw uit de kast methodiek. Deze speelt juist in op de punten waar vrouwen die twijfelen over hun geaardheid mee zitten. Ik ben dan ook alle cliënten, lezers en andere betrokkenen ontzettend dankbaar dat zij met hun ervaringen deze methodiek hebben bevestigd.

 

De 20 blogs over mijn coming-out en de periode daarna, eenmaal uit de kast, zijn met deze blog compleet. Jullie zijn nu als het ware in mijn huidige leven beland. In de nieuwste rubriek “Uit de (coach) praktijk” schrijf ik over thema’s rondom coming out, normaliseren van anders zijn, heteronormativiteit en andere actuele zaken. Zowel uit mijn persoonlijke leven als over vragen vanuit mijn coachpraktijk. 

*I.v.m. privacy zijn de namen van sommige betrokkenen gefingeerd. Taalfoutje gezien? Mail het mij alsjeblief!

Twijfel je over jouw gevoelens of heb je vragen over je geaardheid?

 

Deel deze tijdens een gratis adviesgesprek met Diana.

Tot snel! Niet in mijn agenda uitgekomen? Mail mij op diana@vrouwuitdekast.nl