En dat paleisje dat werd het zeker, een roze paleisje nog wel. En na wat verfwerk en een nieuwe vloer kwam er een heel ander huis tevoorschijn. Mijn omgeving was nog steeds niet heel enthousiast en dat deed mij pijn. Ik werd weer niet gesteund in een keuze die ik zelf maakte, een keuze met mijn hart. En ondanks dat, voelde ik mij ontzettend gelukkig. Ik was de prinses van mijn roze huis!

“Ik moest eerst financieel onafhankelijk gaan worden, ander kon ik überhaupt niets huren ”

Een paar maanden daarvoor was ik ook al eens uitgenodigd bij een woning. Dat huis had ik toen niet genomen omdat het ver van school lag en aan de drukke singel. En heel eerlijk ook omdat ik er, op dat moment, nog niet klaar voor was. Die bezichtiging heeft mij toen wel aan het denken gezet en zorgde ervoor dat ik na ging denken over hoe ik het, in mijn eentje, in een huis met de kinderen ging redden.

Ik moest eerst financieel onafhankelijk gaan worden, anders kon ik überhaupt niets huren. Alleen inkomsten uit mijn zzp-schap durfde ik niet aan. De onzekerheid van klanten, wisselende inkomsten en geen dekking bij ziekte, ik durfde het gewoon niet. In plaats van te kijken naar mogelijkheden schoot ik in de angst- en controlemodus. Mijn verstand vertelde mij dat ik mijn webshop moest verkopen en er een baan in loondienst bij moest gaan zoeken. Dan pas was er zekerheid. Dan kon ik gewoon les blijven geven en had ik vaste inkomsten vanuit een werkgever. Dat klonk best logisch en zodra ik iets in mijn hoofd had moest dat ook gelijk gebeuren. Dus binnen 2 weken verkocht ik mijn webshop en vond ik een baan in loondienst bij de huisartsenpost. Girlpower zou je denken.

“Ik voelde opluchting maar ook verdriet…”

Het voelde alles behalve girlpower. Ik voelde opluchting maar ook verdriet bij de verkoop van mijn webshop. Het bedrijf dat ik vanuit het niets had opgebouwd naar iets unieks en succesvols. Het bedrijf waarin al mijn ideeën zaten. Het bedrijf dat ik, achteraf gezien, helemaal niet had hoeven verkopen als ik meer out of the box had kunnen denken. Maar dat kon ik toen niet, omdat ik mijn angsten en behoeften aan controle wilde houden.

“Mijn leven als nieuw gebakken lesbienne kon gaan beginnen”

De woningbouw belde en alle andere kandidaten hadden afgehaakt, of ik interesse had in het huis. En toen nam ik voor het eerst in mijn leven een keuze met mijn gevoel, een keuze helemaal zelf gemaakt terwijl ik wist dat iedereen in mijn omgeving het hier niet mee eens zou zijn. Ik zei “ja” tegen het huis! Na 2 weken was ik huurder van een piep klein huisje met een joekel van een tuin en achter de school van de kinderen. Ik kon mijn geluk niet op! Mijn omgeving was minder blij met mijn keuze en dat lieten ze dan ook merken. Maar ik, ik was vastbesloten om met mijn iniminie verbouwingsbudget hier een paleisje van te maken.

*I.v.m. privacy zijn de namen van sommige betrokkenen gefingeerd. Taalfoutje gezien? Mail het mij alsjeblief!

Twijfel je over jouw gevoelens of heb je vragen over je geaardheid?

 

Deel deze tijdens een gratis adviesgesprek met Diana.

Tot snel! Niet in mijn agenda uitgekomen? Mail mij op diana@vrouwuitdekast.nl